350: Porsche 356 .. Speedster naar het krachthonk!

Deze markplaats occasion heb ik al ruim 10 jaar. In die tijd veranderde de metallic blauwe standaard Ninco Classic eerst naar een lagere versie en daarna in een zilveren, met een ultra lage voorruit.

Aangemoedigd door Facebook bouwers van de "Slot Car Builder" groep besloot ik mijn eerste krachthonk versie van deze auto te maken.

de buis, goed richten en dan de pasta eroverheen!

 

Met 2 componenten plamuurpasta van de Action en een stukje buis ging ik aan de slag.



na wat schuurwerk komt de vorm er al aardig in



De achterkant zag er al meteen veelbelovend uit en drukte de nu wel erg iele voorkant optisch wat op.

Dus..die ook maar wat dikker gemaakt. Het voordeel is natuurlijk dat je je wielen eindelijk goed kwijt kan in deze kleine gifkikkertjes!

de kont in ruwe vorm, later zijn de uitlaten en achterlichten verdwenen!

Vooral achter is het een ramp met die rondingen die de boven- en achterkant van de banden maar blijven raken.

de kap vlak na het spuiten..

Alle details, zoals chroomstrips, kofferbakgrepen, deurkrukken heb ik weggeplamuurd. Ook de achterlichten zijn van het type antiek fietslampje, dus rond.

De wielen zijn van Slot it en de inserts van MRRC,van het type Fuchs.

Het standaard motortje is vervangen door 1 van Slot it  net als de sleperschoen. Met wat lood voorin komt dit kleine en nog steeds lichte karretje mooi rond bij SRA!

 

 

 

het eind resultaat, bijna een kunst object!

 

347 Sidecar prototype van BRM getest.

BRM Sidecar slotracer

 

Zo ziet het er in het echt uit..foto geleend van de KNMV

 

Van tijd tot tijd duiken er vreemde varianten op in slotraceland. Trucks, Karts, sidecars en zelfs motoren hebben we langs zien komen. De meesten verdwenen weer net zo snel als dat ze kwamen, meestal omdat het niet reed.



Het BRM Sidecar prototype bij SRA

 

BRM, inmiddels bekent van hun mooie 1: 24 group-C en Classic sportscars en bijbehorende accessoires –maar ook een Renault Megane(!?)-waagt het weer met een sidecar! Deze tak van motorsport wordt nog wel beoefend, maar niet meer zo in de spotlight als “vroegah”. In de jaren 70 en 80 met name waren ze het slotakkoord op een TT-dag die al heel vroeg begon met 50cc-tjes en dan langzaam door alle klassen heen naar de 500 en tenslotte als toetje de sidecars, oftewel de zijspanklasse. De Engelse benaming dekt de lading beter dan de Nederlandse. Want het waren al snel een soort geamputeerde raceauto’s, waarbij de bestuurder wel in de motorrace houding in het kuipje zat. Ook de rol van de bakkenist, ooit een acrobatische toeren uithalende waaghals, werd steeds meer omgezet in een noodzakelijk stuk ballast gewicht die plat in de bak moest blijven liggen! De laatste tijd is er toch weer een wat vrijere rol voor de bakkenist, al is het alleen maar voor het spectakel! Bekende  combinaties Biland/Waltisberg, Streuer /Schnieders en Webster/Hewitt  vochten vaak bloedstollende gevechten uit die zelfs Studio Sport (of misschien wel Sport in Beeld) haalden! Ze reden allemaal met de Zwitserse machines van LCR (Louis Christen Racing) met een Yamaha motor. En laat BRM deze “car” nou als basis hebben gebruikt voor hun nieuwe Slotrace-avontuur.

de sidecar (schaal?) naast 1:24 BRM's Porsche 962

 

 

achterwiel

Fred importeur van o.m. Slot iT zoals je weet heeft een prototype gekregen om hem te testen! De geheel witte kap en het ontbreken van de 2 poppetjes vallen direct op. De basis wordt gevormd door een mat zwart metalen chassis dat erg mooi aansluit aan de kap. De anglewinder motor heeft aan beide einden een pinion en die drijven de beide achterwielen aan, simpel maar doeltreffend! De wielen lijken zo onder een 917 vandaan te komen en hebben lekkere dikke slicks.

 

 

 

voorwiel met schoen

Heel anders is het met het voorwiel gesteld..dit is een  soort motorfiets wiel uit een wat lagere klasse, compleet met profiel!? Naast het voorwiel zit de sleper schoen die net buiten het kapje valt. Ik begreep dat er nogal wat testwerk aan vooraf is gegaan om de optimale plek, deze dus, voor de schoen te bepalen.

 

 De combi is iets minder breed dan een Gr-C van dezelfde schaal maar het geheel staat niet midden op de baan! De kant van de bakkenist  zit tot aan het streepje, aan de andere kant is  ruim 1cm “vrij” op de Carrerabaan.



asymetrisch in het slot!

 

Eenmaal op de baan valt het enorme tandwiel gekrijs op! De beide korte achter-asjes zijn verstelbaar, de motor niet. Ik denk dat daar wel winst te boeken is, al is het alleen maar vanwege het geluid!



motor schuin tussen de asjes geplaatst.!

 

 

De combinatie (zullen we het zo noemen?) komt goed van z’n plek en de bochtvastheid is best goed. Links- of rechtsom is natuurlijk wel anders vanwege de asymmetrische opbouw! In linker bochten wordt het binnenwiel nog wel eens opgetild. Dit is trouwens goed controleerbaar. Ter compensatie van de resin bakkenist legt Fred  een stukje lood in het bakje. De balans is dan wel wat beter. In korte tijd is er al  betrouwbaar en constant mee te rijden. Lage 9’s zijn er al snel en ik weet zeker dat het wel sneller zal gaan....na een flink aantal ronden zie je dat het buitenwiel meer slijt dan het binnenwiel.



de fraaie zwartebodemplaat



 

 

Fred heeft al kennis gemaakt met de definitieve uitvoeringen en die zien er supermooi uit. Zowel de combinatie als de rijders beschrijft hij als erg  goed gelukt. De rijders zijn van resin als gezegd en dat begrijp ik niet helemaal. BRM leverde jaren geleden al prachtige 1:24 coureurs van rubber!  Die kunnen meer hebben als ze geraakt worden of uit het bakje stuiteren! We zijn natuurlijk benieuwd of de nationale trots Streuer/Schnieders (3x wereldkampioen achter elkaar!) er ook bij zit. En dan het liefst in de Lucy Strike uitvoering. Deze werd dan in sommige landen waar tabak reclame  al niet meer mocht simpelweg omgeplakt tot “Lucky Streuer”! De titels werden trouwens behaald met Barclay stickers ook al rookwaar...Ik zag ook al Castrol en Jagermeister cominaties in de vooraankondigingen opduiken, dus dat beloofd veel moois!

 

 

Reacties van de rijders: Zeer positief!

-Bas, zelf opgegroeid in de zijspan van Willem wil er wel meteen 1 kopen en voor Willem natuurlijk ook een...

  

 



dit worden de poppetjes...

337 : Porsche 914 no. 269/1020 van SRC

Al weer ruim 2 jaar geleden maakte jij en ik kennis met het sympathieke Slotracemerk SRC (Slot Racing Company). De Spanjaarden zijn er in geslaagd om betaalbare slotcars te maken die de andere fabrikanten niet hebben. Porsches: Eenvoudig de Porsche nummers aflopend kwamen ze via de 907 denk ik  op de andere vergeten Porsche uit: de 914! Uiteraard zijn ze er wel, zoals de oerversie van Carrera en ook een resin auto van TopSlot al dan niet in kit-vorm.

De auto riep in het echt  nogal gemengde gevoelens op. De VW rijders vonden het een echte Porsche, de Porsche rijders juist weer een typische VW!  De VW had een platte 4 pitter uit de 412 en de Porsche een flat-six uit de 911 en wat meer toeters en bellen.  Door de middenmotor was de balans van de auto prima en viel er eigenlijk beter mee te rijden dan met de toenmalige 911! De auto heeft een nogal eenvoudig, bijna minimalistisch uiterlijk met een targa dak wat mij wel aanspreekt.

Autosport: De 914/6 werd in die dagen, rond 1970, ook ingezet in races. Met 908 voorremmen en een wat op gekieteld motortje  deed het ding het eigenlijk beter dan Porsche lief was. De 6e plaats overal  op le Mans is op z’n minst opmerkelijk te noemen.

Dit schreef SRC er zelf over...The new Porsche 914/6 GT that Slot Racing Company is now selling at 1:32 slot scale is likely one of those who have a better curriculum on both sides of the Atlantic. This 914/6 (914 043 0691) was one of the 12 experimental prototypes created by the Zuffenhausen factory in 1970 with the specifications of FIA Group 4. Its 901/36 engine was modified by Max Moritz to take him 220CV and also set up with the 908 front brakes.
Competed and won in the ADAC series in Germany overwhelmingly, 9 wins in 12 races, and won the FIA GT Trophy in 1970 before being sold to Ralph Meany to start their United States racing campaign.
There he began his string of success, in the 24 Hours of Daytona in 1971 with Steve Behr, John Buffum and Erwin Kremer at the wheel, where earned second place in the GTU Class and eighth overall. Sebring, Watkins Glenn, Virginia were some of the successes stages of this GT until was later banned by the SCCA because of its prowess.
The SRC model, in a limited edition of 1020 units, is available from this week on the manufacturer’s website or through its local dealer.

De SRC mannen beperken zich net als met de 907 niet tot 1 uitvoering uit 1 malletje!  Zo is er de smalle, zeg maar VW uitvoering met gewone stalen velgjes (155/15). De hier besproken auto heeft die lekkere dikke spatborden die naadloos bij dit model lijken te passen.  De voorwielen zijn van Fuchs maar achter zocht men toen zijn heil  bij Minilite, exact zoals Toine Hezemans dat ook deed met zijn als maar uitdijende 911. Helaas zijn de Minilites wat krom, cq niet mooi rond zodat de auto  wat waggelt. Dat blijkt eigenlijk meteen het enige wat er wat mij betreft aan mankeert!Beginnend bij het dakje, prachtig dun matzwart gespoten met de voorruitstijl in de carrosseie kleur. De kleine raamstijltjes zijn mooi chroom en de zijruitjes zijn omlaag gedraaid om een inkijkje te geven in het interieur. Prachtig diep, mooie kuipjes, dashboard met klokkenwinkel en pookje ,handrem. Zelfs de binnenkant van de deuren hebben een zwart framewerkje! De renner zit stevig ingesnoerd in zijn harnas waar wel 5 glimmende vrij forse gespen zijn te zien. De achterklep heeft een fijnmazig roosterpaneeltje waar je  een echt uitziend motorblokje ziet zitten! De voor klep heeft een gat waaronder de tankdop zichtbaar is. Hij wordt op z’n plek gehouden door 2 aparte rubberen snelspanners. De ruitenwissers zijn van ragfijn metaal zoals we die ook wel bij Slot it zien. De zij spiegel is ragfijn VW achtig  en verchroomd net als de half verzonken deurgrepen.

Zelfs de onderkant is fraai! Er hangt een flinke knalpot onder met 2 dikke pijpen. Ook de versnellingsbak is zichtbaar, net als de kever achtige bodemplaatstructuur.  Ter hoogte van de vooras is het nummer 269/1020 ingeslagen. Er is hier dus sprake van een oplage van 1020 auto’s! Al met al ,ook qua spuit en tampo printwerk een nagenoeg perfecte auto!

Techniek: Die is wat op Fly niveau maar dan  nog weer wat luxer afgewerkt. De motor is een Mabuchi die ongeveer van een  Scalextric/Fly caliber is. De draden worden keurig geleid door een 4-tal opstaande schotjes op de bodem. Ik verdenk dit 4-tal er juist van- ondanks hun goede bedoelingen- dat zij verantwoordelijk zijn dat de kap scheef op de bodem staat. Met een vijl wordt dit euvel snel verholpen.

 

Tuning: Er is natuurlijk een mooi CC-32 bommetje van te maken. Magneet eruit, een betere sleperschoen, kleinere voorwielen, een andere achteras (+ tandwiel+wielen ) en tenslotte een wat snellere motor ..Het blijkt nu opeens een stabiel rijdende auto te zijn die bij SRA richting de 9 sec. gaat.

Vitrine: Ik denk dat daar de meeste auto’s in komen te staan en dat is misschien ook wel het beste!

 

 

Nu maar weer sparen voor de volgende die smalle met de stalen wielen denk ik...

Back to the future ( van ‘computercar’ tot slotcar).

Dit was de doos waar de auto vroeger in werd verkocht!

Tijdens het Petit Grand Prix in Naarden in 2011 heb ik een niet uitziend speelgoedauto’je gekocht van Gama, schaal 1:24. Incompleet, geel en met een groot gat voor een schakelaar. Maar zo’n langheck model uit die tijd..wellicht wel leuk als basis voor slotcar. Na een enthousiast begin belandde hij, in de primer, in een kast. Door de recente 1: 24 activiteiten kwam dit project weer in zicht. Na me door de internet informatieberg te hebben heen geworsteld kwam ik tot de conclusie dat het de no.54 moest worden wit, met de gele voorklep. De auto blijft bij nadere bestudering toch vol vraagtekens met name de proporties lijken steeds weer  anders. Helemaal als je er een 1:24 bouwdoos van Union model& co,  van de serie Collections Rememoratrise -24 heures du Mans, bij houdt. Deze auto is veel smaller en langer en ook de SRC bak van vorig jaar lijkt er niet echt op.

Zo moet de donorauto er ooit hebben uitgezien...

Gama, de basis auto bleek vol te zitten met techniek. Een tandwielkast, een merkwaardig geel apparaat dat met een wormwiel aan de ‘bak’ vast. Er is ook een koppeling met de voorwielen. Helemaal voorin zit een vakje, bereikbaar met een gleufje in de gril voorin. Hier moet een kaartje in waar een voorgeprogrammeerde opdracht zit. Ik zag dat bij elke set een aantal van die kaartjes worden bijgeleverd.

Dit is mijn binnenwerk, niet helemaal kompleet...

De kale kap is nu de basis. De lelijke opening voor de schakelaar heb ik opgevuld met plastic. Hierna is het vooral schuren geblazen. De voorruitstijlen heb ik geplakt. Daarna ging alles in de witte primer. De voorbeeldauto heeft glanzend zwarte afdekplaten op de koplampbeglazing en dat lijkt me ook mooi. De geribbelde blauwe glaslampen schuur ik glad en gaan in de primer. Na de witte hoogglans probeer ik de voorklep geel te krijgen. Maar zowel de verf als het afplakwerk vielen tegen. Ik zaag de klep eruit en maak van een creditcard een nieuwe. Deze kan ik zonder problemen geel spuiten met de inmiddels aangeschafte gele spuitbus van der Ac-Tion. Nu schiet het een beetje op. De koplampen worden zwart. Het enige spuitprobleem heb ik nog met het geel van het kapje. Dit blijft zich door het wit heen vechten, heel irritant.

Links de oude onderdelen, rechts de nieuwe

Decals:  Als gezegd no 54 wordt het en dus is het even zoeken naar het meest lijkende cijfer. In mijn tekenproramma kan ik de letters in lijnen omzetten. Hierna maak ik de aanpassingen die nodig zijn. Er  is nog een vakje met een P nodig (het is tenslotte een prototype). Daarnaast zo’n band met Porsche en nog wat schiltjes. Daarna is het even de afmetingen bepalen en controleren. Ik print ze  op wit decalpapier en ze worden daarna afgelakt.

Klaar voor het aflakken!

Interieur: Dit is in het origineel een Carrera achtig lichtgewicht gevalletje waarbij de rijder trouwens aan de  verkeerde kant zit! De motorafdekplaat is van geribbeld chroom plastic(!) en ligt in 2 stukken. Er steken 2x 3 kelkjes uit. Dat kan kloppen want de auto was er in 6 en 8 cyl. uitvoering. Ik trek het origineel over op een oude creditcard en even later heb ik een goede replica. Die maak ik mat zwart als bij de echte. Het voorste deel vervang ik door een lichtgewicht interieurtje met een rechtse opstelling. Het spuiten van de rijder is altijd een crime bij dit materiaal. De verf wil maar niet dekkend blijven zitten. Maar vooruit, een helm er op en klaar. Hierna komt er nog een nieuw dashboard op van een dun stukje pastic. Het instrumenten kokertje komt van een pendopje, diagonaal doorgesneden. De matzwarte laag eroverheen en klaar.

De ruiten probeer ik nog wat beter te krijgen maar de krassen in het blauwige plastic blijven. Uiteraard past alles prima.

Dit is het dan , de rechthoekige (was rond) achterlichten zijn ook zelf gemaakt..

Het Chassis komt van Scholler en wordt met een paar passtukjes schuim aan de zijwanden gelijmd. Ik heb er even wat grotere wielen onder gezet en laat het uitharden. Als het stevig vastzit zoek ik de bedoelde wielen erbij en na nog wat stelwerk is de auto klaar!

Past prima tussen de Carrera 6-en van Carrera ...

 

Porsche 906 SRT uit 1968

De witte Porsche 906 met de Abarth 2000 erchter..waar zou dit zijn?

De oude witte Fly Porsche Carrera ,ooit nog eens geprepareed  voor de CC-32  stond maar wat anoniem te wezen op de plank. Door een 3-voudige chassisbreuk vanwege het te zachte soort plastic reed ik er ook al nooit meer mee. Toch is het 1 van mijn mooiste slotcars ever.
Aangespoord door de artikelen over SRT in het onvolprezen RTL Magazine, waar ook mijn Porsche 911 van Toine Hezemans uit is komen rollen besloot ik dit kunstje ook op deze auto toe te passen.
Auto:


De maagdelijke kap met wat decalstripjes ( wit en transparant)

De basis is ideaal. De auto was helemaal wit op de voorklep en de dorpels na. Deze -losse!- oranje delen blijken zich echter niet zo maar over te geven aan de witte lak ! Het blijft er doorheen komen. Met wat blanke laklagen over de witte primer heen lijkt het nog een beetje. De zwarte cijfers en nummers haal ik er met wat tape en een stukje hout kinderlijk simpel vanaf.
Decals:
De eerder genoemde Hezemans decals vormen al een mooie opstap. Even naar 1:32 verkleinen en je ben al aardig op weg. Ik neem de Welschap versie, want na bestudering van de zeer schaarse foto's van deze auto vindt ik dat de mooiste. Bij ieder evenement zitten de stickers er weer anders op en ook de samenstelling wisselt nogal.
De roundels worden dikwijls overgeplakt met losse cijfers op een rechte ondergrond. Voorop is te zien dat de oorspronkelijke ronde zwart is en daar is lekker diagonaal een nummer overheen geplakt op een witte basis. Die op de portieren zijn wel weer wit maar die lijken wat smerig door de vochtige baan. Het valt me op dat ze nogal klein zijn.
Lach69!:


Klaar voor de blanke lak

Dit is het lastigst. De vage vlek achterop is m.i. het Lach69 logo. Dit pikante blaadje was destijds de hoofdsponsor van het team. Door wat covers uit die tijd op te zoeken kwam ik aan het logo. Ik heb het overgetrokken en verkleind. De (witte)lijndikte van de zwarte letters is heel belangrijk op deze schaal. Te dik is lelijk en te dun is onzichtbaar! Het is natuurlijk maar een piepklein dingetje van nog geen 11 mm lang!
De kleur van sommige decals is natuurlijk een gok omdat alles stevast in zwart wit werd afgedrukt.
Des al niet te min denk ik dat dit een realistisch beeld geeft van de wagen. Na droging ging de blanke lak er over en heb ik weer een stukje Hollandse race-historie aan de collectie toegevoegd.




Op de baan!

De 906 van SRT 35 jaar na dato!

De Porsche Moby Dick van Sideways

Racer/ Sideways
In de relatief korte tijd dat dit merk bestaat hebben ze toch een trouwe schare fans opgebouwd. De Daytona-Prototypes, hun eerste auto was van een degelijke snelle Slot-it basis voorzien en dat heeft ze goed gedaan. 2 jaar lang is er de Daytona 32-cup verreden op de Nederlandse slotrace circuits.
Het stokje is inmiddels overgenomen door de Group5 een nog wat ambitieuzer project van ze.
De diversiteit van de auto's is veel groter doordat er veel meer automerken meededen.
Mondjesmaat komen er nieuwe modellen bij. Naast de Capri en Lancia Beta  hebben we nu de BMW-M1en de Porsche Moby Dick! Het eerste seizoen zit er inmiddels op voor de Group5-32 in Nederland.

Porsche was na een extreem succesvolle periode aan het begin van de jaren 70 tot 1976
door regelements wijzigingenen beetje op een zijspoor beland. Le Mans overwinningen, daar ging het om!
Door een toevallige homologatie van BMW zagen ze opeens weer mogelijkheden voor de 935.
BMW Mocht de dorpels verwijderen om een tunnel te creeeren voor de uitlaat, waardoor de auto lager kon worden. Dat wilde Porsche ook wel voor de silhoutteklasse, de Group 5 auto's.

De heren zaagden de onderkant van de cabine af en het resultaat was een 125 mm lagere auto! Uiteraard was al het verband er uit. Dit werd opgevangen door de rolkooi uit te breiden tot een alles verbindend stangen stelsel. Lekker licht en mooi stijf bovendien. De bekende boxermotor met dubbele turbo werd er zo ingehangen zou je denken. Niet helemaal. Er is inmiddels een 4 klepper met een vloeistof gekoelde kop ontwikkeld!
Er is nu plenty vermogen en koppel. Een beer van een motor, zo soepel dat een 4 bak volstond.
Deze werd op z'n kop gemonteerd en ook het differentieel werd achterwege gelaten. Dat is voor mietjes. Als je de draaicirkel wilt verkleinen geef je gewoon gas!
De achterwielen zijn 19 inch en dat is echt enorm. Voor is het nog altijd 15 inch. de remmen zijn van de Can Am 917-30 dus die kunnen wel wat hebben...
De lichtgewicht kunststof  carrosserie doet alleen in het midden nog wat aan de 911 denken. De neus is breed en plat, de staart is ook breed en extreem verlengd. De "originele" achterkant blijkt er eigenlijk nog gewoon onder te zitten, incl. de achterlichten!
Er is nog wat geexpirimenteerd met de luchtinlaten voor de radiatoren die ze opeens nodig hadden. De Sideways test car (mijn onderwerp) heeft hele dikke deuren, in 1 lijn met de voor-, en achter schermen. Een grote v-naad mondt uit in de radiator opening. Later koos men voor een simpeler oplossing, gewone "platte" deuren zodat de lucht onbelemmerd op de radiator botste.
Een ander opvallend punt is de achtervleugel. Op de testcar een lage brede vleugel, met 2 horizontale delen waarvan er 1 verstelbaar was. De race uitvoering was hoger en smaller en had grote zijvlakken.
De originele auto woog leeg ongeveer 900 kg . De top op le Mans was 235 mph en daarmee was dit de snelste auto in 1978. Hij zou Le Mans nooit winnen. Pas in 1979 wint een korte 935 dit evenement.

Mijn Moby Dick begon zijn leven als een incompleet geleverde white kit body! Er ontbrak een bodypaneel onder de staart van de auto. Dat heb ik netjes nagemaakt van 2 dunne stukjes plastic en een stukje van een roerplasticje.

1 van de 2 onderschermpanelen is nicht Original!

Het lijkt simpel maar het is een flink gebogen onderdeel dat bovendien aan de zijkant met zichtbaar met de onderkant van het scherm meeloopt.
Na wat spuitissues-wit blijft erg lastig- is het toch gelukt er weer een strakke bak van te maken. Ik heb nu de witte primer van Action (nu inmiddels al over de €2 per bus!) en dat is prima spul.
Om een betere dekking op scherpe vouwen te verkrijgen doe ik er soms een laag blanke lak tussendoor. Daar gaat dan uiteindelijk de witte hoogglans overheen. Dan weer 1 laag blanke lak en dan de -schaarse- decals behorend bij dit model er op. Als dat droog is alles goed nalopen en dan aflakken met een aantal di=unne lagen blank. Tussendoor licht schuren(1200) helpt beslist. vooral evt. decal randjes schuur je zo voorzichtig weg. Deze decals heb ik zelf even moeten maken omdat die er niet bij zitten. Doordat het thema zwart/wit lijkt is dit niet heel ingewikkeld. Zelfs op een transparante basis (foutje) blijken ze nog erg goed.

Geen lijm nodig!
Bij het in elkaar zetten blijkt hoe mooi over alles is nagedacht en hoe mooi alles past! Overal zitten mini pikjes aan de body waar je de doorboorde flapjes van de desbetreffende onderdelen gewoon overheen zet, soldeerbout er even op en voila!
 Ook de ruiten zitten zo vast. Het hele interieur en de binnenkant van de verlichtingsunits zij al kant en klaar gespoten! Ik heb alleen wat autofolie aan de bovenkant van het raam, aan de binnenkant, geplakt en met een fohn laten krimpen. De mini-naad is nu weg en het zit muurvast!
Het ziet er beslist fraai uit, met o.a het gele ruit. Porsche gebruikte daarvoor een speciale kunststof.
Ik heb er inmiddels een chassis, motormount, motor en inserts bij gekocht. Dus de auto is met wat passen- en meten in elkaar gezet.  Eigenlijk ging dat minder gemakkelijk dat de kap inelkaar zetten!
De motor en bedrading drukte de binnenportier opzij en dat is niet de bedoeling. ik ben benieuwd hoe hij op de baan gaat bevallen.

Op de SRA baan blijkt hij nog niet helemaal uit de verf te komen. Door de Ford van Bas als voorbeeld te gebruiken kan ik al wat verbeteringen aanbrengen. Ook de bedrading wordt nog weer iets naar binnen gesoldeerd. Nu rijdt hij opeens een stuk gemakkelijker rond. Hij rammelt zelfs!
Ik heb nog betere achter lagers nodig en ook de wielen zijn gek genoeg te breed. Ook de gebruikte banden geven niet de grip die de Ford wel heeft. Ondanks het (nog) niet plaatsen van lood hangt de auto lekker in de bochten. Van voren is hij er niet uit te branden en de zwabberende kont volgt braaf.
Het is nog niet direct snel maar de 9.2 is aan het eind van de avond al een 8.8 en dat is maar weinig trager dan ik met de Ford rijdt. De auto is wel spannender op de baan dan een eerste lichting Daytona's van Sideways en de Nissan van Slot it. De anglewinder opstelling van de Boxermotor is hier mede verantwoordelijk voor. Ik ga er van uit dat met de juiste wielen/banden en nog wat finetuning  onder de 8.5. gereden kan worden. De snelste Nissan's en Group c-32's  rijden tenslotte ook al zo snel .

Zuffenhausen

Porsche 928 1: 24

Ik kon het niet laten staan, de bouwdoos van Italeri van de Porsche 928.
Deze voormalige supercar bestemd om de toch  wel aan het eind van z'n mogelijkheden zittende 911(!) op te volgen is, in tegenstelling tot de nog altijd springlevende 911, nooit echt doorgebroken.

De licht opgeschuurde kap op de doos

Toch is het geen gekke auto en eigenlijk ziet hij er nog best modern uit. Er zijn zelfs fotoshop studies met een Panamera voorkant en een 928-achtige kont te vinden. Dat levert een veel mooiere auto op dan wat ze nu hebben. Porsche zelf is daar denk ik inmiddels ook wel achter gezien de studie modellen voor een Panamera opvolger.

Maar goed, terug naar de 928 kit. De bouwdoos is mooi overzichtelijk ingepakt en de kap en ramen zijn dermate solide uitgevoerd dat ze met succes het leven  als slotcar kunnen doorstaan.
Er zijn slotracemerken die dat nog niet door lijken te hebben helaas.
Ik besluit de kap zwart te houden, net als het interieur. Het chassis is een oudje van Plafit.
De beugels ga ik zelf maken van kunststof.

De kap:
De beide massieve bumperunits, vreemd genoeg in een wat mattere plastic uitgevoerd dan de rest van de kap moeten eerst worden vastgelijmd. Een lastig klusje en tegenwoordig plak ik er bandenplak rubber achter. Dan is het wat meer flexibel,wel zo prettig voor het leven van een slotcar.
Het is trouwens ook handig bij de montage van spiegels e.d..

Deze zomer was het ideaal spuitweer

Het spuitwerk leek een eitje maar helaas zaten er een paar plekjes die niet mee wilde werken en die openbaarden zich helaas nadat er de blanke laklaag overheen was gespoten. Na wat vruchteloos gepiel heb ik de hele neus weer kaal gemaakt en heb dit deel opnieuw gedaan, Dit keer lukte het beter. Omdat het een straatversie wordt ben ik snel klaar met de decals. Alleen het Porsche badge op de voorklep en het speciale witte 928 logo achterop zorgen voor een profi- resultaat. De nummerplaten heb ik zelf bedacht.

Interieur:
Dit is altijd lastig. Het moet eruit kunnen maar de 1: 24 chassisbeugels verkleinen de doorgang aanzienlijk. Ook moet het stevig op z'n plek worden gehouden. Meestal maak ik het voorste deel apart van het achterste. Zo ook hier. De beide deurpanelen en het dasboard vormen een eenheid. Dit wordt gekoppeld aan de tunnel en de binnen bodem. De stoelen koppel ik dan weer aan de deurpanelen. Je hebt zo een stevige unit. De hoedenplank maak in na van dun plastic. Er komt een "kuil" in waar de 2 hoofdsteunjes weer op gelijmd worden.
4 kleine stukjes faom tegen de binnenkant van de portieren houden de intereur bak op z'n plaats.
De decals voor de klokkenwinkel en een respray met matlak deden de rest.

Bodemplaat bevestiging.
Dit kostte ook de nodige hoofdbrekers. Ik had wel eens een "Rushkit gezien van Tamiya en die zat wel slim aan het chassis vast. Met 2 pinnen aan elke kant.
Ik heb een soort hoeklijn gemaakt met 2 gaten er in. Deze zijn op de Plafit  H-plaat geschroefd.
De plaats van de gaten heb ik op de binnenkant van de kap gemarkeerd, nadat hij goed geplaatst was natuurlijk. 2x2 ronde plastic stukjes staaf heb ik op deze plekken vastgeplakt. Door de kap iets uit te buigen krijg ik deze nokjes vrij en kan ik hem voorzichtig loswrikken. Om eea. wat soepeler te laten verlopen is de onderkant van de deurpanelen weggeslepen.



het begint al wat te worden

De finishing touch is doorgaans niet zo mijn ding. Maar deze keer heb ik de binnenspiegel, de uitlaat, de 3 ruitenwissers, de spiegels en de (matte)achterspoiler er op gemaakt.
De knipperlicht units heb ik aan de binnenkant beschilderd met rood en oranje. Daarna heb ik er een dunne chroomfolie overheen geplakt. Ze klemden bijna vanzelf in hun vanwege de laklaag iets gekrompen gaten. De eerder genoemde nummerplaten in hun houdertjes geplaatst en met een stukje foam bevestigd. Tenslotte werden de lelijke-eend koplampen in de gaten gedropt.
Als wielen heb ik Scaleauto standaard wielen met inserts van een RC BMW gebruikt. Hierdoor krijg je een wat modernere auto en die komt er prima mee voor de dag.
 

Dit is het eindresultaat

SRT Porsche 911 van Toine Hezemans uit 1969

Dit is mijn bijdrage aan 50 jaar Porsche 911.



De eerste racewagen die ik zag op Zandvoort was de Porsche 911 van Toine Hezemans. In het voorprogramma van de GP reed hij vlak voor Gijs van Lennep met een oranje soortgenoot. Maar wat laatstgenoemde ook probeerde hij kwam geen meter dichterbij! Later zouden ze nogal eens een van de 2 auto's delen in europese endurence races. Dit tot frustratie van de fabrieksrijders van  Porsche omdat die verdammte Hollander stomweg sneller en inventiever waren!

1: De ruwbouwversie in de spuitplamuur op de bouwdoos, er is heel wat af geboetseerd aan kont en neus met name..

De bouwkit zelf is van Fujimi en het is een 911 Carrera uit het eind van de jaren 80.
Dus met dikke USA bumpers en dikke rubber stootstrips onder de deuren. Verder is de basis niet heel erg anders dan die van het oermodel. Het plasic van deze kit is opvallend dun. Het hielp ook al niet dat ik er een keer bovenop ben gaan staan. De voorruitstijlen lagen er uit en de middelste waren gebroken. Ook liep er een enorme scheur over een van de flanken en lag er een scheur in de voorklep. Verder was hij gelukkig nog in orde. Met Stablilit en wat hulpplastics heb ik getracht eea. weer in model te krijgen. Het duurde nog jaren voor ik aan de afbouw durfte te beginnen..Nu ik een thema had werd dat iets concreter. Ik besloot me op de decals te storten. Alleen het uitzoeken ervan is al een leuk werk. Het  SRT (Stichts Racing Team) uit Utregggg dus, was eigenlijk vrij simpel dankzij de mensen van Google.

2: Inspiratie het RTL GP blad met daarop de reeds verknipte eigenbouw decals

Hierna heb ik de dorpels afgeschaafd. De kont, onder de achterklep, heb ik van een speelgoed auto in elkaar geplakt. de halve bumpers zijn van een 356.  De satschermen zijn een beetje op z'n Hezemans "uitgerekt" De originele onderneus heb ik wat meer naar achteren geplaatst, bijeengehouden door een deel van de originele wielkast die ook wat korter moest. De voorklep is verlengd en loopt nu af tot op de bumper die een stukje lager zit. Die bumper is een stukje restmateriaal van de bouwkit die met een fohn in de juiste vorm is gevormd, nadat ik hem in het midden heb vastgelijmd. Met plamuur en witte spuitprimer van de Action begon het langzamerhand wat te worden. De decals zijn direct op de primer geplakt en daar heb ik de blanke lak overheen gespoten. De ruiten houden de kap wat in model en dat  is nodig ook. De zijruiten laat ik uit de portieren en de middenstijl is van een creditcard en plak ik op het glas. Van een semi-transparant stuk dunne kunststofplaat, van mooie ribbels voorzien, maak ik de knipper lichten en de achterlichtunits. Door er rode folie en chroomtape achter te plakken is het net echt.

3: De blanke lak gaat hij even "afbakken" op 50gr. Nr 88 heb ik bewust niet in het midden ,net als bij her origineel, zie foto 2

De koplampringen uit een andere bouwdoos zijn van chroom en die worden het dus. Ook de ruitenwissers worden zilverkleurig zoals het in die jaren hoorde.

Het interieur is uit de originele doos en word een stukje korter gemaakt om het er allemaal in de krijgen langs de chassisbeugels die al in de kap zitten. De hoedenplank komt er dan apart in. Dit wordt allemaal wit gespoten. De bijrijdersstoel wordt van de hoofdsteun ontdaan. De rijder krijgt een echte kuipstoel uit een GT2 .Het dashboard  is van klokken voorzien  en er is een simpele tunnel gemaakt waar de handrem en de pook uitsteken.  Deze onderdelen zijn allemaal mat zwart. Geen consoles e.d. gewoon simpel.

Het chassis is van PN Slot en diende hiervoor als basis van een Megane 1: 28. De originele wielen bleken redelijk geschikt om de Fuchs-inserts te herbergen. Ik heb helaas geen Minilite inserts voor de achterwielen.

 Er zit momenteel een kleine Fly racing motor in . Die toevoeging hadden ze m.i. gewoon weg kunnen laten wat mij betreft. Maar goed daar gaat het hier ook niet om. De banden tenslotte zijn voor van PN Slot en achter de geribbelde jongens van een RC auto. Door de velgen matzwart te spuiten valt het minder op dat de bandjes wat dun zijn.

4: Dit is hem geworden, compleet met Fuchsvelgen en zelfgemaakte knipperlichtunits en al.

 

 

Al met al ben ik wel blij met het resultaat, een ouderwets smalle Porsche waarmee je toch lekker kunt rijden met een overstuur en al.








Scaleauto 1: 24 met raceproof BMW Z4 kap ! Nu met update !



dit is hem geworden ..

 

Jaren geleden toen  Scaleauto met de Porsche 997 schaal 1: 24 net uitkwam besloten een aantal SRA leden die meteen te kopen. We kozen de white-kit zodat we ons er direct op uit konden leven. Helaas bleek  de kap van een dermate dun plasic te zijn dat hij al kapot was voordat je er een meter mee had gereden. De mijne had de reis al niet overleefd. De slappe blister verpakking hielp ook al niet echt. Die belandde dus in de kast. Onlangs besloot Paul dit eens af te stoffen  toen hij een passend  Ferrari kapje vond in de speelgoedwinkel . De Rc auto werd snel van de overbodige onderdelen ontdaan en het bleek al meteen verrassend snel rond te gaan ,zelfs op de standaard bandjes! Bij Intertoys zag ik een  Rc BMW Z4 GT53 van  DX(?) en die leek me wel wat. Thuisgekomen bleek het eigenlijk een ongelooflijk complete auto te zijn!  De vraag drong zich even op waarom een 1: 24 slotcar zo duur is. Ga maar na:

dit is allemaal over + de Rc controller natuurlijk.

Naast een fraaie geheel complete kap ( zonder rc-gat) met flexibele buiten spiegels krijg je ook: 2 Mabuchi motoren, 4wd, differentieel achter, bestuurbare voorwielen, vering, verlichting en natuurlijk  de hele Rc winkel inclusief controller met flexibele antenne! De nieuwe Carrera Porsche 917 is 4 x zo duur om van die van BRM nog maar te zwijgen. Het enige dat deze laatste 2  meer hebben is een interieur! Dat mag dan voor die ruim  €50 ,= wel wat zijn!

Maar goed binnen 15 min is al  het  overbodigs van de auto. De diffuser heb ik zo voordelig mogelijk van het chassis gezaagd. Ik kan hem zo weer onder de auto schroeven. Voor heb ik dat ook gedaan. De splitter/spoiler zit er eigenlijk al helemaal als een  los onderdeel bij. De beide pootjes van de bodem dienen weer om alles op z’n plaats te schroeven.

op de plaat met de afstandhouders

Op de bodemplaat wordt de wielbasis op de juiste lengte gebracht. De spoorbreedte wordt ook nauwkeurig bepaald. Achter houd ik dan altijd iets breder aan. Dan heb je er  een beter zicht op en er kan geen wiel in de wielkast glippen bij het lijmen. De bodem wordt van alle speling ontdaan wat hier wel gemakkelijk gaat. Omdat ik haakse bevestigingsbeugels heb besluit ik schuim tussen de beugel en de kap te doen. Ik heb schuim van een kampeer matrasje. Ik plak de pasgemaakte stukjes met dubbelzijdig tape aan de steunen .Na het passen  tape ik de delen waar ik geen lijm wil  op de kap en het chassis af met schilderstape. Het kan geen kwaad ook het loopvlak van de banden mee te nemen. Op de stelplaat heb ik intussen de speling van de kap bepaald. Met 4 stukjes materiaal net achter de voorwielen en voor de achterwielen  wordt die gefixeerd. Hiervoor kun je magneetjes,roerhoutjes of munten nemen. Met een dunne dubbelzijdige tape nauwkeurig vastplakken is aan te raden. Hierna smeer ik de  stroken aan de binnenkant van de portieren in met Bison 2 comp. lijm in. Dit is een wat dikkige transparante smurrie waar je de stukken schuim netjes op z’n plaats kunt glijden. Nog even inspecteren of alles goed zit en op de plaat ermee. De breedte zit meestal goed maar voor/achterwaarts wil het nog wel eens  gaan glijden. Ik zet er nu een flink gewicht op ( ook hier is schilderstape een lekkere bescherming) En dan maar wachten. Een hele nacht is perfect.  Als hij goed zit: Niet meer aan klooien, anders voorzichtig de dubbelzijdige tape bevestiging loshalen en ook hier de lijm tussen doen. Wel de correctie toepassen voor het verharden.

Finishing tough. In dit geval zit hem dat niet in het spuitwerk want alles zit er op en eraan. De Rc wielen gaan er ook aan! Ze zijn iets dikker dan de openingen in de S.A. wielen dus dat treft. Voorzichtig wurm ik ze van hun asjes .De remschijven moeten er tussen uit. Nu kan de as er weer in en met de Dremel en een scherp hobbymes (altijd van je af snijden!) wordt de juiste diameter voorzichtig bereikt .Bij de dikke achterwielen haal ik eerst een flink stuk van de breedte af omdat dit alleen maar in de weg zit. Het resultaat mag er m.i. zijn. Het is veel mooier dan de nogal lomperige standaard S.A  inserts met hun meegebakken remmen.




Je komt nog eens wat familie tegen in de kast !

Resultaat; Daar ben ik blij mee. De auto ziet er eigenlijk griezelig perfect uit! Als enige verbeterpuntje kan ik nog denken hier en daar wat overbodig palstic los te schroeven uit de kap. De ledjes kunnen er ook uit of ik kan ze aansluiten op een lichtsetje. Kortom ik heb er weer een competitieve en redelijk bomvrije auto bij!
Er zijn ook fraaie Lamborgini, Mercedes, Porsche en diverse Ferrari kapjes te koop, vaak al voor minder dan € 20,=!

Intussen hebben ze bij Scaleauto ook dezelfde BMW Z4 GT3 weten te ontwikkelen alleen die heeft een andere livery. Wel interessant om te zien of hun lichtgewicht interieurtjes ,ramen en achtervleugels hier op passen,ik heb nog wat wisselgeld tenslotte!

Inmiddels is de auto uitgebreid getest. Eerst in het 1:24 paradijsje van Nico in Naarden. Hij deed het op de Orthmann bandjes meteen heel lekker tussen de andere Scaleauto's van Henri, Otto en Nico.
Henri rijdt de Scaleautocompetitie met de BMW M3. Ik kwam er achter dat de originele kap van de Z4, met beugels 60 gram moet wegen..en laat deze nou net zo zwaar zijn! De aanwezige auto's lijken wat langer gegeard dan de mijne . Dat betekende meer een betere controle voor de nieuwkomer. De enige auto die moeiteloos sneller gaat is de Mercedes  ( met zo'n lange neus en met 3 letters achter het merk) in handen van Otto en ook Nico.
Ook bij SRA houdt de auto zich prima. De gewone rubbertjes zijn goed voor rondjes rond de 9 sec. Omdat de S.A.'s van Fred op schuim staan probeer ik dat ook. Rondenlang jaag ik de Porsche van F. voor me uit waarna deze meestal even uit de baan klapt. De achterbandjes zijn zover heen dat de bodem over de baan gaat. Het valt nog meer op hoe "buitenproPorschioneel "de achterkant eigenlijk is. Ik kom in de 8.1 terecht waar de Porsche 8.2 laat zien. Het is grappig dat ik in 1 net zo snel ben als in 2! De extra grip zorgt ook hier niet echt voor problemen met de auto. Hij kan op alle 3 de bandensoorten heel goed uit de voeten ern breekt alleen in de carroussel voor uit als je het heel bont maakt. Een fijne allronder die tegen een stootje kan!

Zuffenhausen